Inhoud

Reïncarnatie: wordt vervolgd (column van Jeanette Peters)
Drie jaar lang vrijwillig wonen op een gesloten afdeling voor mensen met dementie…
Energetisch kapster Muriel van der Weele: “Ik zie jou!”
Mas La Fargassa: een bijzondere plek in de Pyreneeën voor je retreat of je vakantie

 Bijdragen van Zielsplancoaches
Michiel van der Pols. Doorbraak-coach, spreker en auteur
Lievelingsroman van Saskia Lequin:Zout op mijn huid-Benoîte Groult”
Heimwee naar Huis? Een boodschap van de gids van Marie-Claire van der Bruggen

 Events en agenda
“Stervensbegeleiding in een nieuw licht”: workshop- of lezinggevers gevraagd!
Congres ‘Professionaliteit in Rituelen: een schatkist voor leven, liefde en dood’

Korte berichten
Overzicht van Zielsplancoaches
Meedoen met de nieuwsbrief

Reïncarnatie: wordt vervolgd! (column van Jeanette Peters)

Hoewel ik een goede t.v.-serie kan waarderen, zie ik met enige frustratie de woorden ‘wordt vervolgd’ verschijnen. Ik zou dan even om de hoek willen kijken om te weten hoe het afloopt. Tegelijk ben ik blij dat ik het einde juist nog niét ken. Dat ik weet dat er nog van alles te gebeuren staat voordat de serie stopt. In elke aflevering nieuwe avonturen en toch een doorgaande verhaallijn. En steeds: ‘wordt vervolgd’. Voor mij is reïncarnatie net zoiets. Een doorgaand verhaal in meerdere afleveringen. Eén van die afleveringen speelt zich nu af en heet ‘mijn leven’. 

Reïncarnatie staat voor mij dus vast. Zó vast, dat ik steeds verbaasd ben om te merken dat het voor anderen niet zo vanzelfsprekend is. “Reïncarnatie? Geloof jij daarin?!” Ja dus. “Zoiets belachelijks! Nooit bewezen.” Ik ga niet in discussie. Niet meer. Elke scepticus krijgt van mij gelijk. Voor wie wil, is inmiddels meer dan genoeg informatie beschikbaar. Bibliotheken vol! Getuigenverklaringen, onderzoeken, argumenten. Maar wie er niet aan wil, zal zich door niets en niemand laten overtuigen. Het zij zo. Om als mens zo goed mogelijk te leven heb je de reïncarnatie-gedachte niet nodig. Maar mij geeft het bodem.

Op het moment dat mijn hart ermee ophoudt, zullen mijn lichaam, mijn denkkracht en emoties uitvallen. Datgene wat ik gewend ben ‘ik’ te noemen, zal ophouden te bestaan. Maar ‘ik’ is meer. Een onsterfelijke stukje bewustzijn komt vrij. Voor het gemak noem ik dat mijn Zelf, of ziel. Het deel dat al mijn leven lang probeert om die logge ballast aan te sturen, dat mijn lichaam is. Zoekend naar groeikansen heeft mijn ziel voor de huidige aflevering in grote trekken een script klaar gelegd, maar laat ‘mij’ verder vrij om daarop te variëren en te improviseren. Ik blijf vrij mijn leven in te vullen zoals ik dat zelf verkies. Met deze omstandigheden, met deze specifieke capaciteiten en met dit karakter. Als een beeldhouwer, die begrensd wordt door de vorm van het brok steen om zijn kunstwerk te scheppen, maar verder vrij in wat hij ervan maakt. Zelfs wanneer hij ontevreden is over het eindresultaat heeft hij onderweg kunnen leren van zijn fouten. 

Onderweg, in elke aflevering opnieuw, zal er oponthoud zijn. We zullen soms koppig verzet leveren. Aan het einde van de hele serie zullen we echter niet ontkomen zijn aan de stille, maar permanente roep van de ziel. Een zacht herinneren, een diep heimwee stuwt ons voort. 

We vertalen het naar menselijke liefde. Voor een partner of kind, een huisdier zelfs. Het komt voort uit een diepere laag, waar we intuïtief aanvoelen van hoe en wie we als mensen bedoeld zijn. 

Door steeds opnieuw te reïncarneren begint de ziel als een magneet meer licht aan te trekken. Het geweten kan een hulp zijn om de juiste koers aan te houden. Net als ‘toevallige’ ontmoetingen, mijn intuïtieve weten, een persoonlijke crisis, gevoelens van mededogen, vergeving en mildheid. De onderweg opgelopen blauwe plekken geven aan waar ik me verhardde of verzette, in plaats van mee te zijn gegaan in de stroom. Steeds zal ik verder evolueren, ‘teruggroeien’ naar de Bron, het grote geheel waar ik vandaan kom. Het doel is duidelijk, het tempo mag ik zelf bepalen.

Hoe ver ik ben op mijn weg? Geen idee! Ik stel me het totale aantal levens voor als een rijk gedekte tafel waar ik uiteindelijk alles van op zal eten. Met graagte of met lange tanden. Misschien ben ik al snel aan de lekkerste dingen begonnen: het toetje, de champagne, de kers op de taart. Luxe levens, van adel, of beroemd en succesvol. Misschien ligt er nu nog een stuk droog en hard geworden brood op me te wachten, waar ik steeds omheen heb gegeten. Een moeizaam bestaan met ziekte, armoede, of uitputting. Wellicht is dat het laatste wat er nog te doen was en is de reis bijna ten einde. 

Maatschappelijke status zegt daarom helemaal niéts over het punt van de ziel. Niemand in incarnatie is belangrijker dan een ander, hoezeer de maatschappelijke positie ook kan verschillen. We zijn gewoon in verschillende stadia bezig. Levend met verschillende opdrachten. We zijn al lang op weg of juist pas begonnen. Zijn wat sneller, of langzamer. Ik weet wel dat ik nog niet mijn hoogste zielenniveau bereikt heb, maar daar hoef ik me niet voor te schamen. Dat is slechts een kwestie van tijd.  In meerdere levens doorloopt elke ziel het hele scala van menselijke mogelijkheden en ervaringen. Van roem en armoede, van held en schurk. ‘Bad guys are good guys too’. Oordelen over het zielenniveau van anderen kan dus niet en mag ook niet, want we kennen het grote geheel immers niet. Mijn eigen plaats daarin ken ik niet eens, laat staan die van een ander! 

Ik hoef zelf er bij wijze van spreken alleen maar voor te zorgen dat ik aan het eind van deze aflevering mijn bureau heb opgeruimd. Dan kan ik ‘morgen’ meteen verder met wat ’gisteren’ bleef liggen. 

Maar eerst trek ik de deur achter me dicht en ga naar huis.

Deze column is ontleend aan het boek van Jeanette Peters “Wie bezielt mij. Het alledaagse bespiegeld”

 

Drie jaar lang vrijwillig wonen op een gesloten afdeling voor mensen met dementie…

“Zou je ook zelf hier willen wonen?” Volgens verpleegkundige en zorgethicus Teun Toebes (24) is dat dé vraag die in één klap duidelijk maakt of een verpleeghuis op de goede weg is. Zelf besloot hij de proef op de som te nemen…

Drie jaar lang woonde Teun op een gesloten afdeling om de bewoners (met dementie) beter te leren kennen. Vervolgens reisde hij de wereld rond om te ervaren hoe andere landen omgaan met dementie. Zijn conclusies:

Lees het volledige artikel in “de Vruchtbare aarde”(nummer 1 van 2024, pagina 28 tm 33). Of lees de twee boeken van Teun Toebes waarin hij zijn ontdekkingstocht beschrijft: “VerpleegThuis. Wat ik leer van mijn huisgenoten met dementie” en “Een wereld te winnen. Mijn internationale zoektocht naar een andere kijk op dementie.”

 

Energetisch kapster Muriel van der Weele over haar klanten: “Ik zie jou!”

“Het is niet enkel ons uiterlijk wat aandacht nodig heeft, een bewuste verbinding met je eigen gevoelswereld is onmisbaar voor jouw welzijn.”

Niet zómaar een zin maar de gevleugelde woorden van kapster Muriel van der Weele, een kapster die verder kijkt dan het haar van haar klanten lang is en hen her-innert aan hun kracht én hen inspireert deze op te pakken en toe te passen.

Haar kennis, ervaring én intuïtieve/sensitieve en mediamieke gave helpen haar als kapster én hormoonspecialist om mensen tot in de kern te kunnen zien, te voelen en te helpen transformeren.

Als mensen bij haar de stoel uitkomen, hebben ze inzichten gekregen om ‘een volgende stap’ te zetten in hun leven. En die inzichten ráken mensen diep zoals ze op haar site verwoorden.

Zo ontstond “Dé Energetisch Kapper”.

Wie meer wil weten over het ontstaan van “De energetisch kapper”, over hoe Muriel zich daarin ontwikkeld heeft en wat zij je te bieden heeft, kan het best haar site raadplegen.

“Wat het werk van Muriel zo bijzonder maakt, is dat zij laat zien hoe je op een compleet nieuwe manier mensen kunt bereiken en raken”

La Fargassa: een bijzondere plek in de Pyreneeën voor retreat of vakantie

Mas La Fargassa is een in het oosten van de Pyreneen, op 600 meter hoogte gelegen, voormalige boerderij die de afgelopen dertig  jaar geheel door Nederlanders gerestaureerd werd en uitgebreid met een camping, met gîtes en met yurts waar je voor korte of langere tijd het gehele jaar door kunt verblijven. Elk van die plekken is schitterend gelegen.

Het terrein van “La Fargassa”, 60 ha bergbos, ligt op de hellingen van een nauw dal waardoorheen zich een bergbeek worstelt: een spektakel van een kilometer lang van klaterende watervallen, ruisende stroomversnellingen en diepe en stille poelen om in te zwemmen of om vanaf een hoge rots in te springen.

Het geluid van water is werkelijk overal om je heen. Meestal vredig, mooi om bij weg te dromen, maar soms na hevige regenval krachtig, machtig. De eeuwige muziek van het water staat in prachtig contrast met de onwerkelijke stilte die in de bergen rond het huis heerst.

Die omgeving is puur, ruig en uitdagend en de uitzichten over de heen en weer golvende beboste hellingen met kastanje-, beuken- en eikenbomen

Lees verder

 

Michiel van der Pols. Doorbraak-coach, spreker en auteur

“Ik heb vijfentwintig jaar gewerkt in het veiligheids-domein: ik was leidinggevende van de Nederlandse antiterreur-eenheid, ben uitgezonden geweest naar Irak en heb mij ingezet voor de verbetering van de veiligheid van de hardnekkigste probleemwijken van Rotterdam. Na een persoonlijke zoektocht help ik nu anderen met waar ik zelf veel moeite mee had in mijn leven: trouw zijn aan jezelf. Daartoe schreef ik twee boeken.

Met mijn doorbraakmethodiek heb ik in de afgelopen jaren honderden veteranen, militairen, politiemensen en andere hoog-risico professionals

Lees verder

 

Zout op mijn huid-Benoîte Groult (review van Saskia Lequin)

Een vrouw is jarenlang gelukkig getrouwd met haar man maar heeft eens in het jaar een romantische ontmoeting met haar jeugdliefde. Een liefde waarin ze zich ten volle voelt leven, die alle zielskracht nog in zich draagt. Een ontmoeting eens per jaar maakt dat zij de rest van de tijd tevreden en gelukkig is met haar man en hun “gewone” huwelijk.

“Dit boek valt bij mij in categorie guilty pleasure. Wat is dat nu precies? Iets waarvoor we ons moeten schamen? Ik herkende me erg in dit boek en het raakte mijn ziel.  Voor mij was dit boek een eye- opener.

Vaak vraag ik me af : “Is dit alles in het leven”. Het leven kabbelt maar door en ook al volg je je ziel, de echte inspiratiekracht duurt bij mij altijd maar even en alhoewel de inspiratie ook altijd wel weer terugkomt: is dit “normaal”?
De tegenstrijdigheden die ik in mezelf kan voelen tussen echt leven tot aan je tenen en de behoefte aan rust, is iets dat ik altijd voel. Ook in mijn werk heb ik dit en in mijn vriendenkring. Maar het taboe lag bij het  partnerschap. Mag dit, kan dit wel?
Gelukkig dat dit boek in mijn handen kwam. En er is een oplossing…”

Benoîte Groult (1920-2016) had vanaf haar jeugd plezier in het schrijven. Maar pas op rijpere leeftijd maakte zij haar debuut, samen met haar zuster.
Haar leven en werk getuigen van de ingrijpende veranderingen in de verhoudingen tussen man en vrouw die in 20e eeuw hebben plaatsgevonden. Het feminisme speelt een belangrijke rol in haar werk.

 

Heimwee naar Huis? Een boodschap van Charion, de gids van Marie-Claire van der Bruggen

“Ik weet dat velen van jullie vaak een gevoel van heimwee naar Huis hebben en zich op aarde soms heel eenzaam voelen. Daar wil ik jullie nu graag iets over vertellen.

Als ziel heb je afgesproken dat je op het moment dat je in een lichaam indaalt een sluier van vergetelheid voordoet, dus dat je alles vergeet van Thuis. Maar toch heeft iedereen wel bepaalde herinneringen aan Thuis. Bij de een zijn deze minimaal en bij de ander weer wat uitgebreider.

Hoe meer je werkt aan het vergroten van je bewustzijn, dus hoe meer jij probeert om je weer te herinneren wie je werkelijk bent, des te vaker zul je dit soort gevoelens hebben. Het is een heimwee naar Huis, naar

Lees verder

Symposium “Stervensbegeleiding in een nieuw licht”: workshop- of lezinggevers gevraagd!

Sterven is een van de belangrijkste fasen in het leven; dierbaren, naasten, mantelzorgers en andere hulpverleners kunnen daarin een belangrijke en “verlichtende” rol spelen. Het symposium is een ontmoetingsplek voor hen voor de uitwisseling van horizon verbredende kennis, ervaringen en belevingen rondom de begeleiding van het stervensproces.

Marie-Claire van der Bruggen, auteur en stervensbegeleidster, opent het symposium met een lezing over haar onlangs verschenen boek “Spirituele stervensbegeleiding”.

Wij zijn, tegen vergoeding, op zoek naar nóg tien tot dertien workshop- of lezinggevers met wie we samen het symposium tot een zinvolle en verrijkende ontmoetingsdag kunnen maken.

Lees verder

 

Congres ‘Professionaliteit in Rituelen: een schatkist voor leven, liefde en dood’

Het congres is bedoeld voor ritueelbegeleiders en aanverwante beroepen, zoals: celebranten, woorddienstbegeleiders, babs-en, geestelijk verzorgers, kerkelijke voorgangers, coaches, mediators, uitvaartverzorgers, weddingplanners, rouw- en trouwfotografen. Daarnaast is het congres een interessante kennismaking voor mensen die zich aan het oriënteren zijn om te gaan werken in deze branche.

Het veelzijdige programma bevat boeiende onderdelen voor deze professionals, om nieuwe inspiratie op te doen of tot meer verdieping binnen het vak te komen. Er wordt aandacht besteed aan zowel rituelen bij leven als rondom de dood.

Het congres vindt plaats op zaterdag 7 september 2024 in Soesterberg.

Volg de link voor meer informatie

Overzicht van Zielsplancoaches

Een Zielsplancoach helpt je te ontdekken wat de door jouw ziel gewenste beleving is, welke stappen je kunt zetten om die beleving te verwezenlijken en hoe je er vervolgens voor kunt zorgen dat  je met behulp van je eigen gevoelsgeleidesysteem “op koers” blíjft.

Vind de Zielsplancoach die bij je past. Een overzicht van alle Zielsplancoaches vind je híer.

 

Meedoen met de nieuwsbrief

De Zielsplannieuwsbrief is de nieuwsbrief van jezielsplan.nl van Uitgeverij Pallasia. Jezielsplan.nl is een ontmoetings- en samenwerkingsplatform van en voor hen die geïnteresseerd zijn in activiteiten en thema’s met betrekking tot het Zielsplan.

Meedoen? Klik hier voor meer informatie

 [/vc_column_text]